Hani bir fıkra vardır, hepimizde iyi biliriz.

 

İmam kahvede oturmuş  sohbet  eder, ve karşıdan mini etekli bir kız gelir,

 

 

 İmam başlar söylenmeye, “hey ümmeti Müslüman kardeşlerim”

 

Kızlarınıza, karılarınıza, bacılarınıza sahip olun,

nedir bu hal böyle,

 

Ortalıklarda gezdirirseniz, bunları,

cemaat rahatsız olur.

 

 

Derken, kız yaklaşır cemaate doğru,

 

Cemaat ten biri; ya imam efendi, bu gelen kız senin kızın der!

 

İmam, afallanır, şaşırır, sonra cemaate döner.

 

Vallahi de billahi de bizim kıza da yakışmış,  valeyim.

 

 

İşte imam’ın adalet ve yargı anlayışı budur.

 

Bu savcı senin, bu hakim benim derken,

Ne adalet kaldı, ne yargı, hele yargı bağımsızlığından söz etmek, bir yana.

 

 

Memlekette ne paşa kaldı, ne asker nede muvazzaf subay.

 

 

İçeri attıkları paşa ve subaylardan yeni bir ordu kurulurdu.

 

 

84 tane paşa, yüzlerce subay, darbe yapamadıkları için,

 içeri atıldılar.

 

Darbe yapamayan bu kadar paşa, savaş nasıl kazanır,

anlamak ta zorlandım.

 

 

 

İmam kılıklı hakim ler, sivil darbe yapıyorlar,

adına da demokrasi dediler, açılım dediler.

 

 

İmamın dediği gibi bizim olunca güzel olur, demokrasi olur.

 

Günahtır ayıptır, çarpılırsınız.

 

Saygılarımla,

Metin yılmaz